Höfundur : Trausti Þór Jóhannsson, skrifað about 1 month
Ég hef alltaf ýtt undir dýraáhuga hjá stelpunum, horfi oft á Animal Planet HD með þeim, útskýri hvað dýrin heita og gera og hvar þau búa, stundum sýnt það á hnettinum. Þær fá alltaf að elta ketti og klappa hundum, horfa á kindur og kýr svo eitthvað sé nefnt.
Eitt sinn vorum við að horfa á Austin Stevens, ljósmyndara sem er svaka flinkur að taka myndir af dýrum mjög nálægt, var t.d. um 1 meter frá nashyrningum (fyrir slysni). Einn þátturinn var um mistök og var sýnt hvar slöngur bitu hann 4 sinnum. Þetta hræddi eitthvað stelpurnar svo við höfum tekið smá extra vinnu í að útskýra fyrir þeim slöngur og annað eins. Þær sáu slöngu á leiðinni frá leikskólanum án þess að verða neitt hræddar. Svo hafa þær líka séð fleiri þætti með Austin og séð hvernig hann var ekki bitinn.
Þegar við fórum með þær í dýra garðinn þá fengu þær að klappa alvöru slöngu og sjá margar slöngur í slönguhúsinu. Þær heimtuðu svo báðar að fá slöngu leikföng í dýragarðinum. Þar sáu þær mikið af skrýtnum dýrum og þekkti Ósk mikið af þeim.
Þar sáu þær líka ljótu hliðina á lífríkinu er einn svanur ætlaði svo sannarlega að taka lífið af einni önd með því að sitja ofan á henni og þrýsta höfði hennar ofan í. Þvílíkur baráttu vilji hjá grey öndinni því oft heyrði maður í kringum sig að þessu væru lokið og hafði öndin þá verið undir vatni í töluverðann tíma og svo skaut hausnum upp. Ég tók nokkra steina og greinar og reyndi að fá athygli en viljinn til að taka lífið af öndinni var svo mikill að þó ég fyrir slysni hitti beint í svaninn þá var eins og hann tæki ekki eftir því, hefði ég fengið þetta í mig hefði ég vel tekið eftir því. Planið var að þora að fara yfir girðinguna með stóra grein og ýtá í svaninn, en það fór gaur yfir á undan með því sama. Hann lét rigna sandi yfir svaninn án árangurs og tók hann smá tíma í að fá athygli og sá svanurinn að sér þegar maðurinn tók trjágrein og náði að ýta í hann.
Eitt sem kom mér á óvart var að allir hinir fuglarnir virtust mjög æstir yfir þessu og fór ekki á milli mála að þeir tóku þetta mjög nærri sér.
Einn apinn í einu búrinu hékk á því og leyfði fólki að klappa sér (þó slíkt væri bannað). Ég tók tímann í að sýna stelpunum hversu líkur hann væri okkur, með augu og nef og tennur og tungu. Skoðuðum og klöppuðum honum á höndunum og skoðuðum lappirnar. Það vinnur einn trúaður á leikskólanum og Ósk var eitthvað að spyrja pabba um þetta og fékk hún þróunarkenninguna útskýrða, eins langt og það nær. En eftir að hafa grannskoðað apann sem er frændi þeirra í móðurætt (þær voru alveg sammála því) þá held ég að þær verði þessari hálvita sköpunar kenningu ekki að bráð.
Ég held að það sé varla til skemmtilegri tími hjá foreldri er maður er að útskýra eitthvað fyrir börnum sínum og þau hlusta bara og móttaka og spyrja mann 10.000 spurninga, þær eru eins og svampur sem maður reynir að bleyta. Mjög skemmtilegt og gefandi.
Svo Animal Planet HD ásamt Austin Stevens og dýragarðurinn eru mjög góð mál og sköpunar kenningin og svanir heimskir og vondir
